"είμαστε το τίποτα, είστε το παν
στιχάκια της πλάκας, της κουζίνας και του κάδου απορριμάτων
σήμερα είναι η μέρα μας κι η μέρα σας
κούκλες και άνθρωποι στην ίδια χούφτα
γελάστε ό,τι προλάβετε
δεν ήρθαμε να σας πάρουμε τις δουλειές ή το πορτοφόλι
ήρθαμε να σας πάρουμε ολόκληρους για λίγο ή πολύ,
ελευθερώνοντας τα αντικείμενα που έχετε γύρω σας
ώστε, όταν το κινητό σας δονείται, να αναρωτιέστε τι θέλει,
όταν το ποτήρι σας σπάει, να λυπάστε που έχασε τη ζωή του
όταν το ταβάνι σας στάζει να το ρωτάτε γιατί κλαίει
κι έτσι να μην απορείτε αν μπορείτε να είστε ζωντανοί αφού εμείς μπορούμε
βγήκαμε σήμερα στον κόσμο σας, δε σας περιμένουμε, σας ψάχνουμε
είστε δικοί μας και είμαστε δικές σας
κούκλες εμείς, κούκλες κι εσείς"
